Był co prawda matematykiem, ale ze względu na powiązanie tejże dziedziny z fizyka postanowiliśmy umieścić go na naszej liście. Ów uczony już jako piętnastolatek zaczął studiować na uniwersytecie w Lipsku, a pięć lat później ukończył prawo. W różnych okresach życia wykonywał różne zawody, był: dyplomatą, filozofem, wynalazcą, historykiem, inżynierem, uczonym - wszystko w zależności od tego czym mógł zarobić na życie. Jako filozof opracował teorie monad, wg której rzeczywistość jest zbiorem odrębnych, niepodzielnych, niezniszczalnych i aktywnych substancji duchowych, a ich spontaniczne działanie jest uporządkowane dzięki "harmonii wprzód ustanowionej", założonej przez Boga w budowie "najlepszego ze światów". Jego teorie filozoficzne nie spotkały się z przychylnością ludzką, zaś nowe określenia jakim się posługiwał często były obiektem kpin i dlatego właśnie to nie dzięki nim nazwisko Leibniza przetrwało do naszych czasów. Jak już pisaliśmy we wstępie, omawiany uczony był przede wszystkim matematykiem. Odkrył zasady rachunku różniczkowego oraz całkowego, opublikowanie zaś nowych teorii zapoczątkowało spór z Newtonem, który, co prawda swoje badania opublikował trzy lata później, ale rościł sobie do nich prawo pierwszeństwa.